و حسن أفطس همراه محمد نفس الزكيه بود ، و رايت بيضاء به دست او بود و شجاع و دلير بود ، او را رمح آل أبي طالب گفته‌اند لطوله و طوله . چون محمد كشته شد حسن أفطس مختفى شد ، چون امام صادق عليه السّلام به عراق رفت به ديدن منصور دوانيقى او را درخواست كرد و به دو بخشيد و گناه او را عفو كرد . گفته‌اند كه چون امام صادق عليه السّلام را وفات نزديك آمد ، موسى كاظم را گفت كه هفتاد دينار به دو ده ، و سالمه مولى صادق گفت : كه او شما را خصومت كرده است زر چرا به دو بايد داد ؟ امام گفت : يا سالمه قال اللّه تعالى « وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ » « 1 » و گفت : آن زر را صد دينار كردند و به أفطس دادند . أبو نصر بخارى روايت كرده است كه البته حسن أفطس از أولاد رسول صلى اللّه عليه و آله است . و نسل او از پسرش حسن الافطس ، و نسل حسن الافطس از پنج پسرند : علي الخرزي ، و أبو علي عمر ، و حسن المكفوف ، و عبد اللّه ، و حسين . و علي الخرزي بن الحسن الافطس فصيح و شاعر بود ، مادر او ام ولد بود نام او عابده « 2 » ، و رقيه بنت عمر بن عثمانيه را كه زوجهء مهدى محمد بن منصور عباسى بود به زنى بخواست موسى الهادى اين أمر را انكار كرد و بفرمود تا او را بگيرند تمكين نكرد و گفت : زن محمد رسول اللّه را بزنى نتوان خواست ، زن مهدى را نيز توان خواست ، او را بگرفتند و چندان بزدند كه بيهوش شد ، و او را رشيد ابن مهدى در زمان خودش بكشت . و نسل علي الخرزي منتهى مىشود به علي بن محمد بن علي بن علي الخرزي

--> ( 1 ) سورهء رعد : 21 . ( 2 ) در مجدى : عايدة ، و در عمده : عبادة .